Marius Butterman


Drie jaar oud en het was een duidelijke zaak. Eenmaal groot zou ik Louis Armstrong, dé jazztrompettist worden. In mijn kinderlijk optimisme zag ik toch wat probleempjes over het hoofd. Afijn, mijn eerste instrument was een geleende plastic Yamaha blokfluit, waarop ik mijzelf had leren spelen, om mee te mogen doen in het kerstspel op den School met den Bijbel. Slechts en miniem verschilletje met mijn oorspronkelijke plan. Toch vertelt dit in een note[n]dop alles over mij en muziek. Pas in mijn volwassenheid gaan lessen op viool, sopraansax en accordeon. Daarnaast de doe- het- zelf instrumenten als ukelele, banjo, mandoline, mondorgel, bouzouki, klarinet, xaphoon en de diverse fluiten. Gespeeld in klassieke strijkjes, een New-Orleans looporkest, verschillende Volksmuziekgroepen en Balfolkorkest. Gespeeld op festivals in buitenland. Bij een theatergroep de muziek en liedjes geschreven. Muziek; een leven zonder lijkt me onvoorstelbaar. En o, ja.....tussen ons gezegd en gezwegen......... Ik heb inmiddels een trompet. Maar ik kan er alleen onsmakelijke en aanstootgevende geluiden uit krijgen. Om de buurt te vriend te houden, begrijp je dat ik van mijn eerdere plan ben afgestapt. Ik ga zo wel even lekker een stukje muziek van Louis Armstrong in mijn cd-speler stoppen......